นางร้ายเช่นข้าขอไม่รักท่านอ๋อง

นางร้ายเช่นข้าขอไม่รักท่านอ๋อง
ข้าจะไม่ยอมเป็นนางร้ายที่ไร้ค่าเช่นนั้น! อุตส่าห์เข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องโปรด จำได้แม่นยำว่า 'เหอเพ่ยหนิง' เป็นนางร้ายที่ผู้คนเกลียดชัง บิดาก็ไม่ สนใจดูดำดูดี แถมยังมาโดนคนที่รักรังเกียจ เกลียดชังอีก ดี! ดีเหลือเกิน หากคนพวกนั้นทำเหมือนนางไม่มีตัวตน นางก็จะตอบแทนทำแบบเดียวกันกับที่พวกเขาทำ! “ข้าจะเชื่อใจคำของสตรีน่ารังเกียจเช่นเจ้าได้อย่างไรกัน หึ! เก็บคำพูดสวยๆ ไว้ให้บุรุษโง่เขลาเหล่านั้นฟังเสียเถอะ!” ใบหน้างดงามกล่าวเสียงตำหนิ “ไว้ข้าเจอบุรุษเช่นนั้นเมื่อใด ข้าจะบอกตามที่ท่านอ๋องทรงรับสั่งแน่นอนเพคะ” นางตอบกลับไม่เกรงกลัวแววตาอันใดของเขาที่ส่งรังสีอำมหิตมาแม้แต่น้อย

เมื่อข้ากลายเป็นชายาของอ๋องตัวร้าย
ตำหนักเย็นบัดนี้มิได้เหน็บหนาว แต่กลับร้อนด้วยเปลวเพลิงแผดเผาไม่ต่างกับขุมนรก ข้ามิต้องทนอ้างว้างเดียวดาย ความรักสูญสลายมลายสิ้น…เป็นชุปตาร์ตกอับไม่พอ ยังทะลุมิติมาในนิยายที่จะได้เล่นเป็นนางเอก แต่ทว่าโชคชะตาไม่เข้าข้างจำต้องมาสวมบทตัวประกอบเป็นชายาไร้ค่าของตัวร้าย ที่มีจุดจบอันแสนเศร้า“ข้าจะหนีรอดจากตัวร้ายอย่างไรดี !” อู่ม่านชิงเป็นดาราตกอัป ที่ดันทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่กำลังจะเปิดกล้อง แต่มีเหตุให้ต้องยุติลงเสียก่อน หนำซ้ำต้องเข้ามาอยู่ในบทบาทของเสวี่ยเมิ่งชายาไรค่า ของอ๋องตัวร้ายอย่างฉินซ่างเฉิน นางเป็นตัวประกอบที่มีบทบาทเพียงน้อยนิด และต้องจบชีวิตลงในตำหนักเย็นพร้อมกับบุตรสาว ด้วยน้ำมือของอ๋องตัวร้าย

ทะลุมิติมาเป็นแม่เลี้ยง ข้าพลิกฟื้นทั้งครอบครัว
ฉินเหยา ทะลุมิติจากวันสิ้นโลกที่มีซอมบี้ พืชและสัตว์กลายพันธุ์มาอยู่ในยุคโบราณแสนสงบสุข เจ้าของร่างเดิมคือ เหยาเหนียง หญิงสาวอายุ 18 ปี ที่ลี้ภัยมาจนถึงหมู่บ้านตระกูลหลิว ระหว่างลี้ภัยครอบครัวของนางตายหมดทำให้ต้องยอมรับการจัดสรรของทางการแต่งงานกับ หลิวจี้ พ่อหม้ายหนุ่มแห่งหมู่บ้านตระกูลหลิว แม้เขาจะมีลูกแล้วถึงสี่คนแต่เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ประกอบกับใบหน้าหล่อเหลาของหลิวจี้ นางจึงตอบรับการแต่งงานนี้ ปรากฏว่าเพียงแต่งเข้ามาหลิวจี้ก็โยนภาระหน้าที่การเลี้ยงเด็กๆ ทั้งสี่และงานบ้านงานไร่ทั้งหลายมาให้นางจนหมด ส่วนเขาก็หายตัวไปไม่กลับบ้าน ทำให้เหยาเหนียงที่ร่างกายอ่อนแอและหิวโหยจากการลี้ภัยต้องไปทำงานในไร่ สุดท้ายก็ไม่ฟื้นขึ้นมาอีก นั่นทำให้ฉินเหยาทะลุมิติมาอยู่ในร่างนี้แทน ฉินเหยาพยายามใช้ชีวิตท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่ขาดแคลนให้ดีที่สุด ด้วยความสามารถพิเศษที่ติดตัวนางมาจากโลกโน้นทำให้นางมีพละกำลังที่มากกว่าคนธรรมดาทั่วไป ทั้งยังเพียบพร้อมด้วยทักษะในการดำรงชีวิตมากมาย ชีวิตของอดีตนักล่าซอมบี้จึงต้องเผชิญกับความท้าทายใหม่คือการทำไร่และเป็นหัวหน้าครอบครัว เมื่อคิดว่าไม่น่าจะเอาดีด้านการทำไร่ได้ นางก็ต้องลองหาวิธีอื่นเพื่อพลิกฐานะครอบครัวให้สุขสบายขึ้นให้จงได้!

หญิงหม้ายเช่นเจ้า เร้าใจยิ่งนัก
ซูเหวินเจี๋ย จิตรกรพเนจรผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือ ได้ออกเดินทางมายังเมืองอี้หวน เพื่อหานางแบบเขียนภาพชิ้นใหม่ ทว่าการมาถึงของเขาครั้งนี้ ดั่งถูกสวรรค์ลิขิตให้ต้องพบเจอกับแม่หม้ายสาวอย่าง หลิวหลี่เซียน หญิงอาภัพผู้ตราตรึงใจ นำไปสู่บทรักอันอบอุ่น ละมุนดั่งล่องลอยอยู่ท่ามกลางหมู่ดอกไม้ ราวผึ้งน้อยผู้ดอมดมกลิ่นน้ำหวาน

กลวิธีหนีรักร้ายท่านโหวเย็นชา
หนิงอันหรงวิ่งหนีเจ้าหนี้แทบตายแต่ดันวิ่งตกสะพานขาด ทั้งร่างจมดิ่งลงทะเลฉับพลันแต่เมื่อพยายามโผล่หัวพ้นน้ำ กลับพบว่าตัวเองทะลุมิติมายังโลกอดีต ที่แสนวุ่นวาย มีภารกิจต้องแต่งงานกับหลิงโหวบุรุษคลั่งรัก

ข้านี่แหละบุตรสาวอันดับหนึ่งของตระกูล
อยู่ดีๆ ‘ชิวเย่หลัน’ หญิงสาวสุดแกร่งที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดในยุควันสิ้นโลก ก็ทะลุมิติมาอยุ่ในร่างของคุณหนูตระกูลใหญ่ผู้หนึ่ง นางสวยเลิศล้ำ สูงศักดิ์บอบบาง...เดิมทีนึกว่าด้วยคุณสมบัติเหล่านี้ คงจะได้ใช้ชีวิตสุขสบาย ที่ไหนได้ บิดาและพี่ชายกลับตายก่อนวัยอันควร มารดาก็ถูกวางยาพิษจนตายจากไปอีก ทิ้งนางให้ดิ้นรนมีชีวิตอยู่ท่ามกลางบรรดาญาติสารเลวจนแทบไม่ใช่มนุษย์ ถึงชีวิตจะไม่เป็นดั่งฝัน แต่คนอย่างนางซึ่งเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญในยุควันสิ้นโลกจะยังต้องกลัวอีกหรือ...อะไรนะ จะให้ใช้กำลังเข้าสู้งั้นหรือ ไม่ดีกว่า...นางจะงัดกลยุทธ์เด็ด...ทั้งการวางแผนเจ้าเล่ห์ กลอุบายสกปรก เล่นละคร บีบน้ำตา ใช้มารยาหญิง ทำตัวเป็นเหยื่อ เหล่านี้นางล้วนถนัดเป็นที่สุด...หากยังไม่ได้อีก...เช่นนั้นก็ด่ามาสิบด่ากลับร้อย หรือถึงที่สุดจะลงไม้ลงมือกันก็ย่อมได้ แค่ฆ่าคนจะนับเป็นเรื่องใหญ่อะไรกันเล่า! คอยเบิกตาดูให้ดีว่าคุณหนูผู้ตกอับอย่างนางจะตอบโต้ทุกคนกลับอย่างสาสมอย่างไร และจะค่อยๆ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดให้ทุกคนได้ดู

ท่านอ๋อง โปรดคุ้มครองข้าที
ลู่หวั่นหนิง ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายเรื่องหนึ่ง กลายเป็นตัวประกอบหญิงที่มีชื่อเดียวกัน เพื่อเอาตัวรอดและช่วยครอบครัวให้รอดพ้นจากหายนะที่จะมาถึง จึงคิดหาวิธีถอนหมั้นกับพระเอกในนิยายแล้วไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก ทว่านิสัยที่แท้จริงของนางเอกในนิยายกลับเป็นยายชาเขียว แสร้งทำตัวใสซื่อน่าสงสาร ทั้งยังหาเรื่องนางไม่หยุดหย่อน แล้วนางจะยอมให้อีกฝ่ายรังแกได้อย่างไร

หลานอิงฮวา คุณแม่ผู้แสนดี
หลานอิงฮวาได้เข้ามาสวมร่างแทนที่หญิงสาวที่มีชื่อเดียวกันในปี 1975 โดยไม่ได้ตั้งใจ ด้วยความที่รักเด็กมากอยู่แล้ว ทำให้หลานอิงฮวาคนใหม่ไม่กล้าทิ้งเด็กน้อยเอาไว้เพียงลำพัง ท่ามกลางฝูงแร้งที่ชื่นชอบการจิกกินซากศพพวกนี้ หลานอิงฮวามองหน้าเสี่ยวโม่ด้วยความอาทร เด็กน้อยคนนี้อายุแค่ 3 ขวบครึ่ง แต่เขากลับว่าง่ายและเชื่อฟังมากกว่าเด็กในวัยเดียวกัน "แม่จะพาลูกออกจากบ้านที่เลวร้ายหลังนี้ พวกเราไปอยู่ด้วยกันที่อื่นดีไหม" ดวงตาของเด็กน้อยเปล่งประกาย "จริงหรือ" "แน่นอน" หลานอิงฮวาลูบผมเสี่ยวโม่อย่างแผ่วเบา เธอมองบาดแผลบริเวณศีรษะของเขาที่พึ่งถูกผู้เป็นย่าทำร้ายมาด้วยความปวดใจ "แม่อยู่ไหน เสี่ยวโม่อยู่ด้วย" เสี่ยวโม่พูดจบก็โผเข้ากอดหลานอิงฮวาเอาไว้แน่นอย่างมีความสุข ทว่าเสียงตวาดลั่นก็ดังขึ้น "นังอิงฮวา ออกมาทำอาหารเดี๋ยวนี้ หิวจะแย่อยู่แล้วนะ ออกมา !" สีหน้าของหลานอิงฮวาแปรเปลี่ยนเป็นน่ากลัว ก่อนจะเดินออกไปนอกห้องเพียงลำพัง เธอจะต้องหาทางออกจากที่นี่โดยเร็วที่สุด และแก้แค้นคนพวกนี้ให้สาสมกับสิ่งที่พวกเขาทำลงไป

ม่านฝันคืนวสันต์รัญจวน
เมื่อขุนนางคนสำคัญถูกสังหารหน้าวังหลวง เขา ‘กู้ซิ่งจือ’ แห่งสำนักราชเลขาธิการจึงต้องเข้ามาสืบคดีนี้ให้กระจ่าง ทว่าเพียงเริ่มต้นทำคดีเขากลับต้องสูญเสียสหายรักไป ทั้งยังต้องดูแลน้องสาวซึ่งเป็นใบ้ของสหายผู้นี้แทน โดยไม่คาดคิดว่าสาวน้อยผู้นี้จะช่าง ‘ยั่วยวน’ นัก ประกอบกับความฝันวาบหวามที่คล้ายจะซ้อนทับความเป็นจริงอย่างน่ากังขา จึงทำให้เขาผู้ใช้ชีวิตสันโดษเสมอมา กลับ ‘ถลำลึก’ ไปกับนางจนยากจะถอนตัว ด้วยเหตุนี้เมื่อได้รู้ว่าแท้จริงแล้วนางคือ

สตรีเช่นข้าหาได้ยากยิ่ง
เจ้าเล่ห์ รอบจัด กัดไม่ปล่อย ลองได้หมายหัวใคร จะต้องบรรลัยทุกคน! สตรีโหดร้ายเช่นข้าใช่ว่าเป็นกันได้ง่ายๆ ข้าสร้างรอยยิ้มจากความแค้น สร้างเสียงหวานใสจากคำเยาะเย้ยถากถาง สร้างท่าทางเคารพนบนอบจากความดูหมิ่น ดูแคลน ข้าคือหานเยี่ยน... บุตรีผู้ฉาวโฉ่ของขุนนางขั้นห้า ทั้งโง่งม และไม่เป็นที่โปรดปราน

ขายการ์ตูน pdf ดูรายละเอียดคลิกรูป