"Matrica Hyjnore", një fushë energjie që lidh të gjitha gjërat në univers, ka disa aspekte kryesore:
Emocionet njerëzore si teknologji: Hulumtimi shkencor konfirmon se emocionet dhe ndjenjat njerëzore ndikojnë drejtpërdrejt në materie dhe mjedisin përreth.
Refuzimi i konceptit të boshllëkut: Shkenca kryesore dikur besonte se hapësira midis gjërave ishte boshllëk, por tani e kuptojmë atë si një fushë energjie inteligjente që lidh dhe regjistron informacionin.
Ndikimi në ADN: Eksperimentet shkencore tregojnë se emocionet pozitive (si dashuria dhe mirënjohja) ndihmojnë në relaksimin dhe riparimin e ADN-së, ndërsa emocionet negative shkaktojnë tkurrjen e ADN-së dhe uljen e efikasitetit të saj.
Efekti i Vëzhguesit: Eksperimenti i Çarjes së Dyfishtë vërteton se fotonet ndryshojnë sjelljen e tyre midis "valës" dhe "grimcës" në varësi të pranisë së një vëzhguesi, duke përforcuar idenë se njerëzit nuk janë vetëm vëzhgues, por "pjesëmarrës" në krijimin e realitetit.
Braden thekson se të gjithë kemi aftësinë të komunikojmë me këtë fushë energjie përmes ndjenjave dhe fokusit tonë mendor, një mjet i fuqishëm për shërimin dhe formësimin e realitetit të jetës sonë.
Arsyeja pse inxhinierët po fillojnë të përqendrohen në përdorimin e ujit në zhvillimin e teknologjive moderne kompjuterike është, në aspekte kyçe:
Kufizimet e silicit: Fillimisht, çipat e kompjuterëve bëheshin nga silici. Megjithatë, ndërsa kërkesa për ruajtjen dhe përpunimin e sasive të mëdha të të dhënave u rrit, silici filloi të kishte kufizime në aftësinë e tij për të trajtuar sasi të mëdha të të dhënave.
Efikienca e Ruajtjes së të Dhënave: Studiuesit më pas kërkuan materiale natyrale që mund të ruanin sasi të mëdha të të dhënave. Ata zbuluan se uji shumë i strukturuar, kur kompresohej në një çip, mund të ruante shumë më tepër të dhëna sesa pritej.
Ruajtja e të Dhënave në Nivelin e Fushës së Energjisë: Çuditërisht, kjo sasi e madhe e të dhënave nuk ruhej thjesht brenda pikave të ujit. Studiuesit zbuluan se të dhënat ruheshin në një "fushë energjie" të lidhur me pikat, që shtrihej shumë përtej vetë kompjuterit.
Ky ishte një hap i rëndësishëm, duke i çuar shkencëtarët të kuptonin se ruajtja e të dhënave nuk duhet domosdoshmërisht të mbështetet në gjysmëpërçuesit tradicionalë. Në vend të kësaj, vetitë e ujit mund të përdoren për t'u lidhur me fushat e energjisë për ruajtje të pakufizuar të të dhënave.
Kur trupi përballet me emocione negative si zemërimi, urrejtja ose pakënaqësia, ato ndikojnë drejtpërdrejt në ADN-në brenda trupit. Këto emocione bëjnë që ADN-ja të tkurret dhe të shtrëngohet si nyje. Ky shtrëngim i ADN-së e pengon atë të shprehë potencialin e saj të plotë, duke ndikuar në funksionet trupore siç është përgjigja imune ose hormonet kundër plakjes. ADN-ja nuk mund të funksionojë siç duhet.
Koncepti i të qenit "pjesëmarrës" dhe jo vetëm një "vëzhgues" është thelbësor për kuptimin tonë të realitetit.
Thyerja e barrierës së izolimit: Në pikëpamjen tradicionale (të cilën dikur e mbante Albert Ajnshtajni), ne shiheshim si të huaj që shikonin universin nga pas një "paneli xhami". Megjithatë, hulumtimet e mëvonshme, veçanërisht idetë e John Wheeler, sugjerojnë se një panel i tillë xhami nuk ekziston në të vërtetë; ne nuk jemi të ndarë nga ajo që po vëzhgojmë.
Fuqia e pritjes është krijuese: Një pikë kyçe që Braden thekson është se "vëzhgimi është krijim". Kur e shikojmë universin ose çdo situatë me pritje, vetë ajo pritje përcakton se si duket në formën që e shohim. Nëse jemi thjesht vëzhgues, e mendojmë universin si të paracaktuar. Por kur jemi "pjesëmarrës", kuptojmë se fokusi dhe vëmendja jonë janë mekanizmat kryesorë që krijojnë realitetin. Përgjegjësia për zgjedhjen: Të parit veten si "pjesëmarrës" do të thotë që kemi një ndikim të drejtpërdrejtë në atë që ndodh (siç tregon eksperimenti i Çarjes së Dyfishtë, sa më shumë të shikosh, aq më shumë ndikon në zgjedhjet e tua). (Sa më i madh ndikimi në rezultat) Kjo kalon nga të qenit një "marrës përgjegjës" i fatit në t'u bërë një "krijues" i jetëve dhe ngjarjeve përreth nesh.
Thënë thjesht, të qenit pjesëmarrës na lejon të kapërcejmë kufizimet e të qenit thjesht një vëzhgues pasiv dhe në vend të kësaj të përdorim qëllimin dhe emocionet tona për t'u lidhur me Matricën Hyjnore dhe për të "përcaktuar" rezultatet e realitetit tonë.
